Poker i sztuka blefowania

Każdy z pokerzystów doskonale wie, że nic nie daje takiej satysfakcji jak udany blef. Jeśli dostajemy monster hand i wygrywamy dużą pulę to jesteśmy zadowoleni ale to właśnie wygrane rozdania po udanych blefach pamiętamy najdłużej i najczęściej takimi rozdaniami się chwalimy.

Dla wielu mniej doświadczonych graczy może wydawać się, że blefowanie to taki sam element gry jak każdy inny. Oglądając relacje z telewizyjnych show pokerowych czy z największych turniejów często widzimy wiele udanych blefów i możemy dojść do błędnych wniosków, że blef to jest dziecinnie prosta sprawa. Wystarczy mocno zagrać jak nic nie mamy i pula jest nasza. Nic bardziej błędnego. Poniżej przykład złego blefu z ostatniego turnieju live, w którym grałem:

Blindy 100/200, dwóch graczy limpuje, gracz z późnej pozycji zagrywa za 700, ja na buttonie mam 7-7 i dokładam. Pozostali gracze pasują. Flop K-J-5 (dwa piki). Mój przeciwnik czeka, ja również. Turn to nic nie znacząca niska karta i mój przeciwnik czeka tak jak i ja. River to ponownie nieznacząca niska karta, która paruje stół. W tym momencie przeciwnik się obudził i zagrywa prawie za pot 1,500. Byłem prawie pewien, że nic nie ma i postanowił desperacko wyblefować przegraną pulę - szybko sprawdziłem a on od razu wyrzucił swoje karty nawet ich nie pokazując.

Co więc należy zrobić, żeby udanie blefować?

Musimy zdawać sobie sprawę, że o ile blef jest nieodłącznym elementem gry w pokera to nie możemy go nadużywać. Aby blef był udany musi być spełniony szereg warunków.

Po pierwsze wskazane jest posiadanie przewagi pozycji nad przeciwnikiem czy przeciwnikami. Ciężko jest blefować z UTG jeśli za nami jest jeszcze dwóch graczy i nic nie wiemy o ich zamiarach. Natomiast sztuka blefowania staje się dużo łatwiejsza jeśli to my zagrywamy jako ostatni i wiemy co zrobili nasi rywale.

Po drugie blefowanie jest dużo łatwiejsze dla gracza, który ma image tight. Jeśli rozgrywamy niewiele rąk, wcześniej pokazaliśmy, że gramy tylko z mocnymi kartami inni gracze dużo szybciej uwierzą nam w naszą silną rękę niż graczowi, który bierze udział w dużej ilości rozdań i już kilka razy został przyłapany na zagrywaniu z marginalnymi rękoma.

Po trzecie nasi przeciwnicy. To jeden z najistotniejszych elementów skutecznego i dobrego blefu. Musimy pamiętać, żeby NIGDY nie blefować słabych graczy tzw. calling station, którzy prawie zawsze sprawdzają z drugą czy trzecią parą. Dobry blef skutkuje tylko przeciwko dobrym i bardzo dobrym graczom, którzy potrafią wyrzucać umiarkowanie silne ręce.

Przykład mojego blefu z ostatniego turnieju live. Byłem na dużej w ciemno i miałem na ręku 10-8. Wszyscy spasowali do gracza z buttona, który tylko dołożył podobnie jak i gracz na małej w ciemno. Flop A-J-5 (dwa piki). Gracz na małej w ciemno od razu zagrywa za 3/4 puli. Ja chwilę myślę i dochodzę do wniosku, że żaden z moich przeciwników nie ma raczej silnego asa, obaj z taką kartą podbiliby preflop. Robię mocny re-raise i gracz z buttona pasuje, a small blind po dłuższej chwili zastanowienia dorzuca. Na turn spada Q (trzeci pik). Mój rywal czeka ja ponawiam zagranie i zagrywam za ponad pół puli. Przeciwnik natychmiast pasuje pokazując mi asa. Wykorzystałem tutaj sprzyjającą pozycję nad agresywnym graczem oaz mój image, do tego rozdania ani razu nie blefowałem i grałem bardzo niewiele rozdań.

Pokazać czy nie?

Innym problemem, przed którym stajemy jeśli nasz blef się powiedzie to pokazać blefa naszym rywalom czy nie?

Wszystko zależy od naszej sytuacji oraz od tego jak planujemy dalej grać. Pokazanie blefa może spowodować, że jeśli w niedalekiej przyszłości dostaniemy silną rękę to inni gracze chętniej nam ją opłacą. Z drugiej strony jeśli będziemy chcieli ponownie blefować staniemy przed trudniejszym zadaniem bo nasi przeciwnicy pamiętając o poprzednim blefie chętniej będą nas sprawdzać. Ja najczęściej pokazuję blefy, jedyna sytuacja kiedy tego nie robie to jeśli w końcowej fazie turnieju jestem na shortstacku i gram pozycyjne all-iny. Wiem, że dopóki się nie podwoję lub nie odpadnę będę musiał wykonać wiele takich zagrań dlatego, żeby nie ułatwiać zadania rywalom nie pokazuję swoich kart.

Paweł