Podbicie blokujące

Chciałbym przybliżyć pojęcie, które rzadko pojawia się wśród tematów poruszanych przez pokerzystów, a często ma bardzo duże znaczenie w rozgrywce - chodzi o „podbicie blokujące” (ang.: blocking bet/stopper bet). Jestem pewien, że wielu spośród graczy, którzy nie znali wcześniej tego pojęcia często instynktownie stosuje je w grze.

Jednak zapoznanie się z teorią i przestudiowanie kilku przykładów może wiele rozjaśnić i znacznie ułatwić posługiwanie się tą techniką.

Podbicie blokujące może mieć miejsce wtedy, kiedy wszystkich pięć kart zostało już wyłożonych na stół, a my zagrywamy jako pierwsi w ostatniej rundzie licytacji. Stosujemy je w przypadkach, kiedy mamy „niezłą” rękę, jednak istnieje spore prawdopodobieństwo, że przeciwnik ma lepszą. Zasadniczo, można mówić o dwóch celach, które chcemy osiągnąć korzystając z techniki, jaką jest podbicie blokujące. Po pierwsze, chcemy zminimalizować swoje straty w danym rozdaniu. Po drugie, chcemy uniknąć sytuacji, w której będziemy zmuszeni do podjęcia decyzji czy sprawdzić o wiele większe podbicie przeciwnika, które często będzie blefem. W sytuacji, kiedy zdajemy sobie sprawę, że nasza ręka nie jest bardzo silna, najczęściej nie zdecydujemy się na sprawdzenie i przeciwnik wygra z każdą kartą. Podbicie blokujące natomiast, jest często mylnie interpretowane przez oponentów jako „value bet” (podbicie zwiększające wartość puli, mające na celu sprawdzenie, lub najlepiej przebicie przez przeciwnika, w sytuacji, kiedy jesteśmy pewni, że mamy najlepszą rękę) i w rezultacie zostaje tylko sprawdzone (nie przebite) w 70% przypadków. W pozostałych 30% przeciwnik spasuje. Zakładamy oczywiście, że przy stole mamy image solidnego gracza. Tak więc, nawet jeśli nasze podbicie zostanie sprawdzone i przegramy, to w konsekwencji tego ruch i tak odnosimy pewną korzyść, ponieważ oddanie inicjatywy rywalowi może być bardziej kosztowne. Mam nadzieję, że poniższe przykłady całkowicie rozjaśnią całą sprawę.

Przyjmijmy, że mamy: , a na stole leżą: .

Mamy parę dam i dziesiątkę jako kickera , czyli nie jest tak źle, ale świetnie na pewno nie jest. W tej sytuacji powinniśmy postawić mniej więcej od ¼ do 1/3 wartości puli. Celem podbicia jest tutaj ochrona przed wyższym podbiciem ze strony przeciwnika, które może być kuszące do sprawdzenia, mimo że nasza ręka może okazać się słabsza. Będąc agresorem bez pozycji wywieramy presję na rywala i na pewno nie zdecyduje się nas przebić trzymając takie karty jak AQ, KQ, czy nawet QJ. Ponadto, dodatkowo pomaga nam river dający parę dwójek na stole, więc przeciwnik z pewnością podejmie ostrożną decyzję. Jeśli jednak zostaniemy przebici, oznacza to, że mamy do czynienia z QQ, JJ lub A2, bo to, logicznie myśląc, raczej jedyne karty upoważniające do takiego ruchu.

W drugiej sytuacji załóżmy, że mamy: , a stół to: .

W tej sytuacji stół wygląda bardzo groźnie, pomimo że trafiliśmy seta . Na pocieszenie należy dodać, że prawdopodobnie równie groźnie wygląda dla przeciwnika. Mimo, że można wyobrazić sobie mnóstwo układów, które nas biją, powinniśmy podbić tu o około 1/3 puli. Możemy być pewni, że nie zostaniemy przebici z żadnym AA, QQ, JJ czy nawet AK (chyba, że AK w kierach). W 90% przypadków zostaniemy tu jedynie sprawdzeni. Często także przez gracza z QJ czy AQ i wygramy pulę.

W przykładzie trzecim trzymamy: , a karty na stole to: .

Trafiliśmy seta i prawidłowo podbiliśmy, jednak przeciwnik, który dał się do tej pory poznać jako agresywny i niechętnie zrzucający rękę gracz, nie chce się poddać, Los chciał, że na river spadł Król kier, który nie tylko daje możliwość koloru, to dodatkowo kompletuje strita przeciwnikowi, jeśli ten ma AQ lub Q9. Jest to idealna okazja aby zastosować podbicie blokujące. Powiedziałbym nawet, że jest to jedyne dobre rozwiązanie w tej sytuacji. Jeśli poczekamy, możemy mieć pewność, że rywal wysoko podbije i postawi nas w trudnym położeniu czy aby nie poddać naszego seta.

W czwartym przypadku załóżmy, że mamy: . Na stole widzimy: .

Pomimo, iż agresywnie podbijaliśmy, przeciwnik sprawdzał nas aż zobaczył river, który nieszczęśliwie okazał się być dziesiątką, która stwarza niebezpieczeństwo strita jeśli rywal ma damę. Poza tym mógł grać np. KJ czy JT, więc ma dwie pary. Jeśli dobierał do koloru z Ah Kh również jesteśmy słabsi. Kluczowe jest tu jednak posiadanie jakiejkolwiek damy, której przeciwnik prawdopodobnie nie ma, więc paradoksalnie ta pozornie bardzo niewygodna dla nas dziesiątka, może okazać się bardzo pomocna. W przypadku, gdy poczekamy i oddamy inicjatywę oponentowi, ten na pewno odpowie wysokim podbiciem, więc jeśli nie jesteśmy pogodzeni z szybkim spasowaniem kart (a przecież sporo zainwestowaliśmy w tą pulę), powinniśmy pierwsi podbić o jakieś 2/3 puli. Większość graczy nie zdecyduje się na sprawdzenie nie mając damy, a przebicie grozi na w zasadzie jedynie w przypadku AQ, jednak jeśli nie było to AQ w kierach, rywal prawdopodobnie spasowałby tą rękę już wcześniej.

Sumując, zastosowanie podbicia blokującego często zmusza przeciwnika do spasowania nawet silniejszej ręki od naszej, a w najgorszym wypadku zapobiega sytuacji, w której musimy zmierzyć się z pokusą sprawdzenia jego podbicia, które na pewno będzie wyższe. Ponadto, kiedy karty na stole wyglądają groźnie a my jesteśmy pewni, że rywal zablefuje jeśli zaczekamy, warto najpierw samemu podbić, niż później stawać przed trudną decyzją.

Przemeck

Wasze komentarze:

Zasady dyskusji: Ÿ

• Forum służy wymianie opinii o tekstach publikowanych na poker1.pl, tematach przedstawianych w artykułach a także o grze w pokera.
• Komentarze są moderowane przed publikacją przez administratora strony, w celu uniknięcia spamu, treści obraźliwych i niekulturalnych.
• Nie będziemy publikowali komentarzy i linków o charakterze rasistowskim, pornograficznym a także odnośników czy treści reklamowych do pokerowych stron konkurencyjnych wobec poker1.pl czy Sportingbet.com i ParadisePoker.