Oczy szeroko otwarte...

Dobra karta w ręku to nie wszystko, aby wygrać w pokera. Liczą się jeszcze inne elementy i cechy, bo statystycznie na dłuższą metę każdy dostaje te same karty. Co więc odróżnia tych którzy grają, od tych którzy wygrywają? O zdanie zapytaliśmy Warsaw'a, doświadczonego pokerzystę i kapitana Poker Team Poland.

Ostatnio kilka razy słyszałem pytanie „co jest najważniejsze w pokerze?” Moja odpowiedź niezmiennie pozostaje taka sama: „podejmowanie dobrych decyzji”. Nigdy nie zgodzę się ze stwierdzeniem, że lepiej podjąć błędną decyzję i wygrać niż dobrą i przegrać. Z prostego powodu – podejmowanie dobrych decyzji przynosi profit w długim okresie czasu, podczas gdy błędna decyzja daje nam tylko chwilową korzyść, a może również i spowodować większe straty w przyszłości – gdy raz zagramy źle i szczęśliwie wygramy, następnym razem może nam się wydawać, że warto podjąć tą samą, złą decyzję – pamiętamy przecież, że raz przyniosła ona nam korzyść. To są jednakże prawdy oczywiste, choć na szczęście nie dla wszystkich…

Tymczasem chciałem napisać o czymś innym. O przygotowaniu do podejmowania dobrych decyzji. Są pewne rzeczy, zachowania, spostrzeżenia, które dobry gracz musi wychwytywać w czasie gry automatycznie, aby podczas kluczowego momentu nie zaprzątać sobie nimi głowy. Czasami podczas gry (i chodzi mi głównie o gry na żywo) widzę gracza, który po raz piąty z rzędu pyta się „ile, żeby wyrównać?” albo wrzuca do puli nieprawidłową ilość żetonów, mimo że blindy od 20 minut są takie same. Inny gracz sprawdza z trzecią parą do końca gościa, który przez pierwszą godzinę turnieju nie zagrał żadnej ręki a nagle zrobił duże podbicie i wyraźnie się ożywił. Jeszcze inny notorycznie nie wie, kto wykonał jakie zagranie przed nim, ani kiedy jest jego kolej. Moje pytanie brzmi: „jak ktoś, kto nie orientuje się w tak podstawowych rzeczach, może w czasie gry podejmować trudne i dobre decyzje w oparciu o kilka skomplikowanych czynników?”. Oczywiście, że ktoś może być na turnieju nowy i się nie orientować, ale jeżeli jego zachowanie nie zmienia się po dwóch godzinach od rozpoczęcia gry, to nie znaczy już, że on jest nowy… To znaczy, że nie jest spostrzegawczy ani zorientowany. Pewnie, że ktoś może udawać głupiego, żeby zmylić innych, ale ile razy to zadziała? Raz?
W pokerze duże znaczenie ma matematyka, analityka, psychologia, antycypacja i jeszcze kilka rzeczy. Ale żeby dokonać dobrej analizy, albo dokonać podejścia psychologicznego, trzeba znać wszystkie dane, żeby przewidzieć co się wydarzy, trzeba wiedzieć, co już miało miejsce, a żeby skorzystać ze statystyki, trzeba umieć liczyć. Tak samo jest w innych dziedzinach – żeby dobrze jeździć samochodem, nie wystarczy wsiąść do ferrari – trzeba wiedzieć, jak zachowa się ono w konkretnej sytuacji. Możesz wykonać najlepszy manewr na świecie, ale jeżeli nie dostosujesz prędkości, i tak wylądujesz w rowie.

Moja rada jest zatem następująca: bądź zorientowany w grze i zbieraj dane na jej temat. Zorientowanie polega na tak prostych rzeczach, jak zawsze wiedzieć jakie są blindy, za ile czasu i na jakie się zmienią, na jakiej pozycji się znajduję, jaka jest przybliżona ilość żetonów poszczególnych zawodników, kto ma ich najwięcej i najmniej na stole, jaki jest stosunek ilości moich żetonów do stacków innych graczy, kto jest rozdającym, jaka akcja wydarzyła się na stole, zanim przychodzi twoja tura, ile jest w puli, o ile można przebić, które zagranie było nietypowe i tak dalej.

Zbieranie danych polega na obserwacji graczy i akcji. Kto pasuje, a kto jest w każdej ręce? Kto jest pasywny, a kto agresywny? Kto jest zdolny do zagrania pozycyjnego, a kto nie ma o tym pojęcia? Kto selektywnie wybiera ręce z którymi gra, a kto będzie próbował jak najtaniej zobaczyć flop z dowolnymi kartami? Kto dostosowuje zagrania do wielkości puli, a kto zagrywa za kwoty z kosmosu? Kto pokazał jakie karty na końcu rozdania? Kto w danym momencie trafił mocną kartę a kto nie ma nic i jak wygląda ich zachowanie w tym momencie? Który z graczy wie, co to są pot odds? Który gra o zwycięstwo, a który tak, żeby tylko dotrwać do miejsc płatnych? Kto podejmuje ryzyko, a kto szuka pretekstu do spasowania? Który z graczy jest zdolny do spasowania dobrej ręki, a który będzie sprawdzał do końca z najniższą parą?

Aby wygrywać w pokerze te wszystkie dane musisz zbierać właściwie automatycznie, musisz znać te wszystkie szczegóły przed podjęciem każdej decyzji. Powinieneś również robić to w sposób niezauważony oraz starać się samemu nie ujawniać żadnych informacji o sobie. To jest twoja przewaga – jeżeli znasz koncept pot odds, to odruchowo powinieneś wiedzieć ile żetonów znajduje się w puli, umieć to liczyć, nawet wtedy, jeżeli nie uczestniczysz w danym rozdaniu, oraz jak wyglądają proporcje danego zagrania względem puli. Jeżeli gracz po zagraniu przeciwnika układa na stole żetony z puli i coś tam sobie mruczy pod nosem, licząc swoje pot odds, to wywoła raczej uśmiech politowania niż respekt. A dobremu graczowi udzieli informacji – sprawdzając dane zagranie lub nie – co wie o pot odds i jak następnym razem przeciwko niemu to wykorzystać.

Fatalnym nawykiem jest również pokazywanie swoich kart innym graczom – zwłaszcza podczas rozdania, gdy musimy podjąć decyzję. Na co się wtedy liczy? Na podpowiedź? Jeżeli nie wiesz, co masz zrobić, to znaczy, że nie obserwujesz i nie masz danych, a pokazując karty innym nie tylko pokazujesz jak grasz, ale jeszcze obnażasz swoją bezradność. Jeżeli chcesz wygrywać w pokera, musisz sam podejmować i sam ponosić odpowiedzialność za swoje decyzje. Inaczej się do tego nie nadajesz.

Nowi gracze mają tendencję do użalania się nad spasowanymi kartami „bo miałem 7-3 a na stół wyszło 7-7-3”. Jeszcze inni koniecznie chcą zobaczyć „co by doszło”, mimo że od dawna nie ma ich w rozdaniu. Do czego to ma zmierzać? Czemu to ma służyć? Co ci da wiedza, że w ostatniej karcie trafiłbyś jakiś cudowny układ? Dla ciebie rozdanie kończy się w momencie podjęcia decyzji o spasowaniu. To, co zdarzy się później, nie ma znaczenia – najważniejsza jest tylko jedna rzecz – czy twoja decyzja była dobra. Gracz narzekający, że zrzucił 7-2 przed flopem, a na flop wyszło 2-2-2 a podczas licytacji było mnóstwo akcji, nigdy nie będzie dobrym graczem. Traci on czas i energię na zupełnie niepotrzebne rzeczy, mało tego, być może następnym razem wejdzie z tym 7-2 do gry „no bo przecież wtedy bym trafił…” Kompletna bzdura - zrzucasz karty, zapominasz, grasz dalej.

Opanowanie tych wszystkich niuansów nie jest trudne. Trzeba tylko chcieć, być skoncentrowanym i widzieć, że przynosi ci to korzyść. Wyłapywać to, co jest istotne i wiedzieć co się dzieje. Dopiero wtedy można zacząć myśleć o prawdziwej grze. Co ci da pozycyjne podbicie z 6-4, gdy na dużej ciemnej znajduje się gracz, który ma tak mało żetonów, że i tak cię sprawdzi? Co da świetnie przygotowany blef przeciwko graczowi, który nie zrzuci nawet najniższej pary? U podstaw dobrej, kreatywnej gry musi leżeć podstawowa wiedza oraz jak największa ilość danych. Zanim zaczniesz szybko biegać, musisz przecież nauczyć się chodzić.
Miejcie więc oczy, uszy i umysły szeroko otwarte!

Pozdrawiam,

Warsaw / Sportingbet Poker Team Poland

Wasze komentarze:

Zasady dyskusji: Ÿ

• Forum służy wymianie opinii o tekstach publikowanych na poker1.pl, tematach przedstawianych w artykułach a także o grze w pokera.
• Komentarze są moderowane przed publikacją przez administratora strony, w celu uniknięcia spamu, treści obraźliwych i niekulturalnych.
• Nie będziemy publikowali komentarzy i linków o charakterze rasistowskim, pornograficznym a także odnośników czy treści reklamowych do pokerowych stron konkurencyjnych wobec poker1.pl czy Sportingbet.com i ParadisePoker.