Strategia gry w turniejach Sit and GO

Turnieje Sit-and-Go to bardzo popularna forma pokera wśród początkujących graczy z uwagi na atrakcyjny stosunek zainwestowanej kasy do czasu gry. Za niewielkie nawet kwoty (5-10) dolarów możemy spędzić przy grze nawet godzinę i grając rozsądnie i dobrze - często wygrywać. Co to znaczy rozsądnie i dobrze? Przeczytaj!

1. Zanim zaczniemy grę

Turnieje SG to najprostsza forma turniejów pokerowych. Po prostu 9 (lub 10) osób zapisuje się do konkretnego turnieju, a jak zbierze się komplet, turniej rusza. Każdy uczestnik dostaje tyle samo żetonów, najczęściej trzy miejsca są płatne.

Warto pamiętać, że do gry w turniejach SG również wymagane jest odpowiednie zarządzanie pieniędzmi. Nie ma sensu grać w SG za dużą część bankrolla, bo jedno niepowodzenie może poważnie nadszarpnąć nasz budżet. Wpisowe do jednego turnieju nie powinno przekraczać 5% naszego bankrolla, a optymalnie powinno stanowić jego 2%. Wszystko dlatego, żebyśmy w decydującym momencie turnieju nie bali się ryzykować i nie pasowali każdej karty, byleby tylko dotrwać do miejsc płatnych.
Ponadto, brak wygranej w kilku kolejnych turniejach nie powinien stanowić dla nas powodu dla zmartwienia czy zdenerwowania, bo inaczej przestaniemy grać swoją najlepszą grę. Warto skoncentrować się na jednym rodzaju turniejów – na przykład 10-osobowy SnG z wpisowym 10$ - i prowadzić dokładne statystyki gry w długim okresie czasu. Po, powiedzmy, 100 turniejach będziemy w stanie stwierdzić, jak nam idzie, gdzie popełniamy błędy i czy może nadszedł czas na awans o poziom wyżej. Jeżeli będziemy skakać po turniejach, raz za 5$ raz za 20$, raz 5-osobowy, raz 9-cio, na dłuższą metę nie będziemy w stanie wyciągnąć żadnych wniosków co do naszej gry. Jeżeli poziom zwrotu nakładów będzie wynosił mniej więcej 20-30% jest to już sygnał, że możemy próbować sił wyżej.

2. Faza początkowa

Teraz czas na strategię samej gry. Zakładamy, że w naszym turnieju gra 9 osób, 3 miejsca są płatne, początkowy stack to 1500 żetonów a blindy zaczynają się od 10-20 i zmieniają się co 10 minut. W początkowej fazie pule są małe i nie ma sensu zbytnio się w nie angażować bez naprawdę dobrych kart. Niech niskie blindy nie spowodują, żebyście zaczęli wchodzić do gry z tak słabymi i niebezpiecznymi rękami jak K9, A8 czy QJ. Takie układy zwiastują jedynie kłopoty. Jeżeli ktoś czuje się mocny w rozgrywce po flopie, może spróbować tanio obejrzeć flopa z niskimi parami czy suited connectors, ale jedynie z założeniem gry po perfekcyjnie trafionym flopie lub pasie po braku kontaktu. Te turnieje nie wymagają żadnej skomplikowanej gry, artystycznych blefów itd. Tu liczy się solidność.

3. Faza środkowa

Przez pierwsze dwa-trzy poziomy wystarczy zdać się na karty i poobserwować grę przeciwników. Po tym okresie w grze pozostaje zwykle 6-7 zawodników a pule zaczynają robić się większe. Teraz na wartości tracą układy takie jak suited connectors i małe pary. O ile nie mamy dużego stacka, lepiej zapomnieć o ich rozgrywaniu. Natomiast silne karty, AK, AQ, JJ, KK itd., musimy rozgrywać agresywnie. Zawsze podbijamy z nimi przed flopem i w razie dobrego układu na flopie również gramy mocno. Limpowanie w tym momencie z K10, czy J9, nawet w kolorze jest absolutnie nieopłacalne. Wybieramy tylko ręce, z którymi będziemy w stanie zaryzykować całego naszego stacka. Taka gra doprowadza nas do sytuacji, w której zostaje 4 graczy. Oznacza to, że jeszcze jeden gracz odpada i pozostali znajdują się w kasie.

4. „On the bubble” czyli jeszcze jeden do wypłaty

To najważniejszy moment turnieju. Musimy non stop wiedzieć, kto ma najmniejszą ilość żetonów, kto jest w miarę bezpieczny, jakie są i za ile zmienią się blindy itd. Jeżeli najmniejszy stack na stole pasuje, a my mamy bardzo marginalną rękę, nie ma sensu angażować się w rozdanie. Strategia w tym momencie nieco przypomina końcową fazę turniejów-satelit. Jeżeli mamy dużo żetonów, naciskajmy na shortstacki, jeżeli mamy mało żetonów, wybieramy w miarę mocną rękę i gramy za wszystko. Żadnych małych podbić, żadnych limpów. Pamiętajmy o zasadzie ‘pierwszego w puli’. Jeżeli zostaje 4 zawodników i mamy małą ilość żetonów, to AT czy KQ z pierwszej pozycji nadaje się do all-ina. Ale jeżeli jesteśmy na small blindzie, gracz z pierwszej pozycji limpuje, a kolejny przebija, ta sama ręka nadaje się tylko do kosza.

5. W kasie

Gdy uda się nam dojść do finałowej trójki, nasze zadanie w turnieju zostało wykonane. Teraz pozostaje już tylko bonus – ile kasy uda nam się wygrać. Tu już możemy podejmować większe ryzyko, nie ma już nic do stracenia. Podobnie jak w pierwszej fazie, możemy zdać się na karty. Blindy będą już na tyle wysokie, że nie będzie czasu na artystyczne zagrania. Wybieramy w miarę silną kartę i mocno podbijamy albo gramy za wszystko. I tyle. Czas na kolejny turniej.

Wasze komentarze:

Zasady dyskusji: Ÿ

• Forum służy wymianie opinii o tekstach publikowanych na poker1.pl, tematach przedstawianych w artykułach a także o grze w pokera.
• Komentarze są moderowane przed publikacją przez administratora strony, w celu uniknięcia spamu, treści obraźliwych i niekulturalnych.
• Nie będziemy publikowali komentarzy i linków o charakterze rasistowskim, pornograficznym a także odnośników czy treści reklamowych do pokerowych stron konkurencyjnych wobec poker1.pl czy Sportingbet.com i ParadisePoker.

Nazwa	Zapamiętaj
Treść komentarza
	Przed wysłaniem ZAZNACZ (to filtr antyspamowy)