Doyle Brunson – absolutny mistrz

Kiedy zastanawiamy się kto jest najlepszym pokerzystą świata odpowiedzi mogą być różne. Jeden powie Phil Ivey, inny, że Phil Helmuth a jeszcze inny, że to na pewno Danie Negreanu. Jednak jeśli pytanie trochę zmienimy i spytamy się kto jest największym pokerzystą w historii to odpowiedź może być tylko jedna – Doyle Brunson.

Wciąż aktyny gracz, pomimo 74 lat na karku chodząca legenda i historia pokera. Wiele osób uważa, że gdyby nie Doyle i jego osobowość poker nie byłby tam gdzie jest dzisiaj. Doyle Brunson to Micheal Jordan, Pele i Diego Maradona pokera w jednym.

NIESPEŁNIONY KOSZYKARZ

Doyle Brunson urodził się w 1933 roku w Longworth w Teksasie. Jako młody chłopak przejawiał wielki talent sportowy co zaowocowało wybraniem go w drafcie (corocznym naborze) do zespołu koszykarskiego ligi NBA Minneapolis Lakers (dzisiejsi Los Angeles Lakers). Pechowo dla Doyla i koszykówki a szczęśliwie dla świata pokerowego kontuzja kolana uniemożliwiła mu dalsze kontynuowania dobrze zapowiadającej się kariery. Doyle rozpoczął poszukiwania zajęcia, w którym ujście znalazłaby jego wielka chęć rywalizacji. W końcu po ukończeniu collegu Doyle zasiadł przy pokerowym stole i zaczął tworzyć pokerową historię.

TRUDNE POCZĄTKI

Szybko rozpoczął podróżowanie od jednej gry pokerowej do drugiej co w tamtych czasach nie było bezpiecznym zajęciem. Podczas swoich pokerowych wojaży Doyle spotkał kilku graczy, który również stali się historią pokera m.in. Johnny Moss, Sailor Roberts oraz „Amarillo Slim” Preston.

Jak wspomina w jednym z wywiadów „Miejsce gdzie początkowo grałem było bardzo nieprzyjemne. Włamania, kradzieże i morderstwa były tam na porządku dziennym, duże gry odbywały się w dzielnicy, gdzie chyba każdy był w jakiś sposób skonfliktowany z prawem. Z czasem przeniosłem się na większe gry w innym miejscu, tam po raz pierwszy spotkałem Sailor Robertsa i zaczęliśmy razem podróżować po Teksasie w poszukiwaniu gier. W ten sposób poznaliśmy się z Amarillo Slimem i stworzyliśmy coś na kształt partnerstwa. Podróżowaliśmy razem i nawzajem dbaliśmy o własne bezpieczeństwo, a czyhało wtedy na nas wiele zagrożeń. Po pierwsze mogliśmy zostać aresztowani przez policję, po drugie trzeba było uważać na oszustwa podczas gry, po trzecie pilnować wygranej puli i po czwarte podczas powrotów pilnować się przed napadami i kradzieżami. Co jednak nie zawsze się udawało i wielokrotnie zostałem okradziony.”

MISTRZ ŚWIATA

We wczesnych latach 60-tych Doyle zdecydował się razem z rodziną przenieść do Las Vegas, ponieważ w Texasie miał coraz większe problemy ze znalezieniem chętnych do gry, jako że wygrał już „większość” pieniędzy od teksańskich pokerzystów. W latach 1976 i 1977 Doyle został dwukrotnie mistrzem świata, oba razy wygrywając z tą samą reką – fullem TTT22, a od tamtego momentu ręka 10-2 jest nazywana „ręką Doyla Brunsona”.

10-2 MISTRZOWSKA RĘKA

1976 rok

Doyle Brunson – Jesse Alto

Flop Turn River

1977 rok

Doyle Brunson Bones Berland

Flop Turn River 10 trefl

PROMOTOR POKERA I UCZCIWOŚCI

Doyle Brunson jest jednak wielki nie tylko ze względu na swoje pokerowe osiągnięcia. Być może jeszcze więcej szacunku i uznania przysporzyły mu jego działania zmierzające do popularyzacji pokera oraz do respektowania najwyższych norm etycznych podczas gry w pokera. To głównie dzięki jego działaniom w dzisiejszych czasach bycie zawodowym pokerzystą jest już w wielu miejscach na świecie w pełni szanowana profesją.

SUPER SYSTEM

W roku 1978 Doyle Brunson spowodował, że poker już nie był nigdy więcej tą samą grą. Jego książka Super System opisująca szczegółowo grę w Texas Holdem ale również i w wiele innych odmian pokera stała się prawdziwą „biblią pokera”. Uzupełnione wydanie książki „Super System 2” nadal wywiera niesamowity wpływ na grę pokerzystów na całym świecie. Rady i sugestie wielkiego mistrza czytają i starają się wykorzystywać w swojej grze zarówno początkujący gracze jak i już doświadczeni gracze wysokich stawek. Jednak napisanie tej książki początkowo spotkało się z niezadowoleniem grupy innych zawodowych graczy, którzy byli źli, że Doyle zdradza pokerowe sekrety. O ile mieli rację, że gra stanie się trudniejsza i bardziej wymagająca to książka ta dała nowy impuls pokerowi. Poker szybko zaczął zdobywać coraz większą popularność, a na rynku zaczęło pojawiać się coraz więcej pokerowych pozycji.

POKERZYSTA TO BRZMI DUMNIE

Kolejną książką Doyla, która wniosła wielki wkład w obecną sytuację pokera na świecie była książka „According to Doyle”, która jest zbiorem refleksji na temat bycia zawodowym graczem. Pozycja ta doprowadziła do tego, że wiele osób zaczęło inaczej patrzeć na zawodowych graczy, a ten zawód z czasem zaczynał dorabiać się należnego mu szacunku. Doyle uważa, że wzajemne zaufanie jest jednym z najistotniejszych czynników w środowisku pokerzystów, jak sam powiedział „Jeśli mam z kimś robić interes wystarczy mi jego słowo, a jeśli potrzebowałbym do tego pisemnego kontraktu, nie mogąc zaufać mu na słowo to nie chcę robić z nim żadnych interesów”

GOLF I ZAKŁADY SPORTOWE

W latach 80-tych Brunson zaczął grać w golfa na naprawdę olbrzymie pieniądze. Słynne jest jego stwierdzenie, że „zawodowi golfiści grają o mniejsze pieniądze podczas całego sezonu niż on stawia na jedną rundę gry”. Brunson poświęcał też wiele czasu i pieniędzy grze u sportowych bukmacherów. Jako niespełniony koszykarz ma on chęć ciągłej rywalizacji i także sportowe zakłady stały się obok pokera i golfa jego sposobem na życie.

NAJWIĘKSZY BLEF

Najlepszy i największy blef Doyla miał miejsce wcale nie przy pokerowym stole. Pewnej nocy wracał on do domu z żoną kiedy przy drzwiach wejściowych do domu natknął się na dwóch zamaskowanych bandytów, którzy chcieli go obrabować. Nie chcąc ich wpuścić do domu Doyle zaczął udawać atak serca. Zrobił to na tyle sugestywnie, że przestępcy przestraszyli się i uciekli.

WIECZNY ZWYCIĘZCA?

Doyle Brunson ma 74 lata i nie zamierza udać się na pokerową emeryturę. Wciąż gra na najwyższym światowym poziomie zarówno w turniejach jak i w grach cashowych na wielkie pieniądze. W 2005 roku Doyle wygrał swoją 10 bransoletkę mistrza World Series of Poker co do dzisiaj pozostaje rekordowym osiągnięciem wraz z wynikami Johnny Chana i Phila Helmutha. A na pytanie kiedy przestanie grać odpowiada „wtedy kiedy przestanę wygrywać”. Biorąc pod uwagę jego talent, umiejętności, charyzmę i umysł młodzieniaszka poparty wielkim doświadczeniem możemy być spokojni, że nie nastąpi to szybko.